Nadzór i wykonanie: Rafał Łepik; Przy współprtacy: Info-System Start Szukaj Mapa Telefon E-mail Gadu-Gadu
  HERMENEUTYKA
To w filozofii, nauka, sztuka, umiejętność interpretacji tekstów literackich i źródeł historycznych,
a w szerszym znaczeniu, także wszelkich treści symbolicznych.
   
   


Wyszukaj Newsletter
Po kliknięciu na obrazek, pojawi się możliwość wyszukiwania na stronie. Cyklicznie wysyłany list z informacjami na wybrany temat.


Mnemotechniki

Sprawna, dobra pamięć jest podstawą sukcesu w każdej dziedzinie. Ostatnie badania potwierdzają, że cała nasza wiedza opiera się na pamiętaniu. Platon ujął to w ten sposób: "Wiedza to nic innego jak pamięć", a Cyceron przydał pamięci rolę skarbnika i strażnika wszechrzeczy.

Prof. Mark Rosensweig, kalifornijski neuropsycholog, przez wiele lat badał pojedynczą komórkę mózgu i jej możliwości przekazywania informacji. Już w 1974 r. naukowiec stwierdził, że gdyby przez całe swoje życie nasz mózg zapamiętywał co sekundę 10 nowych informacji, wykorzystalibyśmy jeszcze o wiele mniej niż połowę jego możliwości. Rosensweig podkreślił również, że problemy pamięciowe nie mają niczego wspólnego z pojemnością mózgu, a wiążą się raczej ze sposobem "organizacji i zarządzania" tym swoistym magazynem pamięci o praktycznie nieograniczonej kubaturze.

Nie znamy dokładnie ani czasu, ani miejsca, w którym pojawiły się pierwsze całościowo opracowane teorie na temat pamięci. Pierwsze, bardzo wymyślne, próby wyjaśnienia fenomenu pamięci znaleźć można jednak już u Greków ok. 800 r. pne. W porównaniu z dzisiejszą wiedzą na ten temat, wydają się one zadziwiająco naiwne, tym bardziej, że podejmowali je ludzie, których historia postawiła potem w szeregu największych myślicieli wszechczasów.

Pierwszy poważniejszy wkład w dziedzinie badań nad istotą pamięci zawdzięczamy Platonowi w czwartym wieku pne. Jego hipotezę "tabliczki woskowej" brano pod uwagę jeszcze do niedawna. Wg Platona umysł rejestruje różnorakie wrażenia tak, jakby zapisywał je rylcem na tabliczce woskowej. Zapamiętane wrażenia wraz z upływem czasu bledną, aż wreszcie zanikają całkowicie, pozostawiając znowu gładką powierzchnię wosku. Nic nie zostało w pamięci. Zapamiętywanie - zapominanie, jedno towarzyszy drugiemu, chociaż ciągle wielu ludzi uważa jeszcze, że są to dwa różne procesy (o czym dalej). Niedługo po Platonie Zenon (ze szkoły stoików) zmodyfikował nieco koncepcje swego poprzednika przyjmując, że rozmaite wrażenia po prostu "zapisują się" na "tabliczce woskowej". Podobnie jak wcześniejsi myśliciele, Zenon nie umiejscawiał umysłu i pamięci w jakimś konkretnym organie, czy części ciała ludzkiego, i uważał jak wszyscy Grecy, że "umysł" to bardzo mgliste pojęcie.

W latach 80-tych badania Sperry'ego kontynuował prof. Eran Zaidel, który wykazał, że zakres funkcji kory mózgowej jest znacznie szerszy, niż uważano poprzednio i udowodnił, że obie półkule, niezależnie od siebie mogą przejmować funkcje całego mózgu. Te możliwości drzemią w każdej z nich. Trzeba je tylko obudzić. To, czym zajmuje się cała kora mózgowa możemy dzisiaj przyporządkowywać lewej i prawej półkuli mózgu w następujący sposób.

Lewa półkula przetwarza nowe informacje na poziomie:

  1. logiki,

  2. słów,

  3. zbiorów,

  4. liczb,

  5. kolejności,

  6. liniowości,

  7. analizy.

Natomiast prawa, w większości przypadków, posługuje się:

  1. rytmem,

  2. wyobraźnią,

  3. snem na jawie,

  4. barwą,

  5. wymiarami,

  6. relacjami przestrzennymi,

  7. obszarem całości (Gestalt) czyli syntezą.

Sperry i inni wykazali, że im częściej obie półkule mózgowe pracują jednocześnie, tym bardziej każda z nich korzysta na tej współpracy. Na przykład studiując muzykę lepiej poradzisz sobie z matematyką - i odwrotnie. Z kolei jeśli uczysz się tańczyć, lepiej pójdzie ci nauka języków, a ucząc się języków będziesz miał większą kontrolę nad ruchami ciała. Jesteś dobry w matematyce, więc zapewne lepiej odtwarzasz stosunki przestrzenne i na odwrót, itd. I, co jest pewne, im bardziej wykorzystujesz wszystkie te możliwości, tym bardziej chłonna staje się twoja pamięć, i tym przyjemniejszy i łatwiejszy staje się sam proces zapamiętywania.

Mówiąc najprościej, jeśli chcesz coś zapamiętać, musisz skojarzyć, połączyć nową informację z czymś sobie już znanym, czyli zapamiętanym wcześniej, wykorzystując siłę własnej wyobraźni.

Kształcenie pamięci wymaga uwrażliwienia wszystkich zmysłów, tzn.

  • wzroku

  • słuchu

  • węchu

  • smaku

  • dotyku

  • aparatu kinestycznego

Ta część serwisu zawiera opis Łańcuchowej Metody Skojarzeń. Jest to mnemotechnika polegajaca na tworzeniu łańcucha skojażej tj. logicznie i obrazowo powiązanych przedmiotów, rzeczy. Ta część serwisu zawiera opis Zakładkowej Metody Pamieci. Jest to mnemotechnika wykożystująca Łańcuchową Metodę Skojarzeń, ale dzięki zakłatkom możliwe jest przypominanie sobie zapamietanych rzeczy na wyrywki.

Copyright © 2006 – Autor Start Szukaj Mapa Telefon E-mail Gadu-Gadu